Είναι αναπόφευκτος και δίκαιος ο αγώνας ενάντια στον γκανγκστερισμό,
ανώτατο στάδιο ενός παρακμάζοντος ιμπεριαλισμού
– 1 –
Η νέα χρονιά ξεκινά με την άθλια στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ κατά της Βενεζουέλας και την απαγωγή του προέδρου της χώρας Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του Σίλια Φλόρες. Ο απρόκλητος βομβαρδισμός στρατιωτικών εγκαταστάσεων και πολιτικών υποδομών, με άγνωστο μέχρι στιγμής αριθμό θυμάτων, και η γκανγκστερική απαγωγή του επικεφαλής μιας ανεξάρτητης χώρας, συνιστούν ένα νέο ποιοτικό άλμα στην κατάλυση κάθε κανόνα του διεθνούς δικαίου, και μια κατάφωρη παραβίαση της κυριαρχίας και ακεραιότητας της Βενεζουέλας. Συνιστούν ταυτόχρονα και μια πρώτη υλοποίηση όσων επιτάσσει η νέα «Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας» των ΗΠΑ, που θεωρούν ότι τους ανήκει ολόκληρη η αμερικανική ήπειρος…
– 2 –
Ο δρόμος προς το σημερινό έγκλημα στρώθηκε επί δυόμιση δεκαετίες από όλες τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ, που πρωτοστάτησαν στην επιβολή δολοφονικών κυρώσεων και εμπάργκο κατά της Βενεζουέλας και του λαού της, στη διοργάνωση πραξικοπημάτων και αποπειρών πραξικοπήματος κατά της Μπολιβαριανής κυβέρνησης, στην υποκίνηση της μειοψηφικής αντιπολίτευσης σε βίαιες κινητοποιήσεις, στην πραγματοποίηση θαλάσσιου αποκλεισμού κ.λπ. Από κοντά και ο λοιπός Δυτικός κόσμος. Χαρακτηριστικό δείγμα της κατρακύλας των Ευρωπαίων ιθυνόντων, οι ξεδιάντροπες δηλώσεις του Γάλλου προέδρου (με μηδενική λαϊκή υποστήριξη) Μακρόν, ότι «ο λαός της Βενεζουέλας πρέπει να χαίρεται που απελευθερώθηκε από τον δικτάτορα». Ή η καταπληκτική δήλωση (στα αγγλικά) του κ. Μητσοτάκη, ότι δεν πρέπει να μας απασχολεί τώρα η νομιμότητα των «ενεργειών» των ΗΠΑ, αλλά το… ελπιδοφόρο αποτέλεσμά τους!
– 3 –
Υπό μία έννοια, ο τωρινός γκανγκστερισμός καταδεικνύει την αποτυχία όλων των μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν μέχρι σήμερα προκειμένου να επιτευχθεί η καθυπόταξη της Βενεζουέλας. Έτσι οι ΗΠΑ προχωρούν πλέον σε μια ανοιχτή επέμβαση. Το αρχικό γελοίο πρόσχημα της «καταπολέμησης του εμπορίου ναρκωτικών» εγκαταλείφθηκε τελικά κι από τον ίδιο τον Τραμπ, που πρόσφατα δήλωσε ότι το πετρέλαιο και τα εδάφη της Βενεζουέλας ανήκουν στις ΗΠΑ! Και σήμερα προσθέτει ότι όλες οι αμερικανικές πολυεθνικές του πετρελαίου θα «κάνουν μπίζνες» στη Βενεζουέλα, την οποία μάλιστα «θα διοικήσουν οι ΗΠΑ ωσότου είναι εφικτή μια κατάλληλη μετάβαση»!
– 4 –
Επιβεβαιώνεται έτσι και από τα χείλη του Αμερικανού προέδρου ότι στόχος των ΗΠΑ είναι να επιβάλουν απροκάλυπτη κατοχή σε μια χώρα που μεταξύ άλλων διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου παγκοσμίως, ως κρίσιμο βήμα προς την υλοποίηση της επιδίωξής τους για πλήρη έλεγχο της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής – τον οποίο η διοίκηση Τραμπ θεωρεί απαραίτητο για να μπει φρένο στην πτωτική πορεία των ΗΠΑ. Πλέον η κυρίαρχη πτέρυγα της βορειοαμερικανικής ελίτ εγκαταλείπει τη φτηνή προπαγάνδα για να περάσει μπροστά η γυμνή ισχύς.
– 5 –
Τα ίδια έκαναν το 1989 στον Παναμά εναντίον του πρώην πράκτορά τους Νοριέγκα, βυθίζοντας στο αίμα τις φτωχογειτονιές της παναμέζικης πρωτεύουσας, και το 2004 (σε συνεργασία και με τη Γαλλία) στη δύστυχη Αϊτή, απ’ όπου πεζοναύτες απήγαγαν τον εκλεγμένο πρόεδρο Αριστίντ. Όμως ο Νικολάς Μαδούρο δεν είναι Νοριέγκα, και η Βενεζουέλα δεν είναι Παναμάς (ούτε οι σημερινές ΗΠΑ είναι οι ίδιες σε σχέση με 20-30 χρόνια πριν, κι ας δαγκώνουν άγρια σαν πληγωμένο θηρίο). Η Βενεζουέλα είναι μια σημαντική από πολιτική και οικονομική άποψη λατινοαμερικάνικη χώρα, και άρα το διακύβευμα είναι πολύ μεγαλύτερο για όλες τις πλευρές.
– 6 –
Παρά τους βομβαρδισμούς και την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας, μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να επιτυγχάνεται ο στόχος της «κατάρρευσης» ή μιας άνευ όρων συνθηκολόγησης της κυβέρνησης και των λοιπών θεσμών της Βενεζουέλας. Η αντιπρόεδρος της χώρας Ντέλσι Ροντρίγκεζ και οι σημαντικότεροι υπουργοί καταδικάζουν την επίθεση, διαψεύδουν τους ισχυρισμούς Τραμπ ότι είναι έτοιμοι να του παραδώσουν τη χώρα κ.ο.κ. Τις επόμενες ώρες και ημέρες θα δοκιμαστεί η συνέπεια της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της χώρας.
– 7 –
Θα δοκιμαστεί κυρίως, όμως, η αντοχή του λαού της Βενεζουέλας, που είναι εξαντλημένος και ταλαιπωρημένος από δεκαετίες ιμπεριαλιστικής ασφυξίας. Είναι χαρακτηριστικό πάντως ότι μέχρι στιγμής, και παρά τις πολλαπλές έξωθεν υποδαυλίσεις, η λαϊκή πλειοψηφία δεν θεωρεί την αλητεία της διοίκησης Τραμπ ως ευκαιρία να «εξεγερθεί». Δεν θα αποτελέσουν έκπληξη βέβαια τυχόν «δυναμικές κινητοποιήσεις» της αντιπολίτευσης με την αρωγή της CIA, ενώ μένει να φανεί ο βαθμός της διείσδυσης των ΗΠΑ σε τμήματα των θεσμών και του στρατού. Πολλά θα εξαρτηθούν από τη στάση που θα τηρήσει η λαϊκή πλειοψηφία, από το αν δηλαδή αντέχει να κινητοποιηθεί κι αυτή ενεργητικά ως αντίβαρο.
– 8 –
Οι «διεθνείς σύμμαχοι» της Βενεζουέλας διαμαρτύρονται εντόνως, αλλά δεν παίρνουν κανένα πρακτικό μέτρο στήριξης της Βενεζουέλας. Ωσάν να αναγνωρίζουν, έστω αναγκαστικά, ότι η Λατινική Αμερική ανήκει όντως στον «ζωτικό χώρο» των ΗΠΑ… Προσμένουν άραγε σε αντάλλαγμα να αναγνωρίσει η διοίκηση Τραμπ και τους δικούς τους «ζωτικούς χώρους»; Αυτό οπωσδήποτε βαραίνει στους ήδη αρνητικούς συσχετισμούς. Η αντίδραση των λαών της Λατινικής Αμερικής, που μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις σε αντίθετη κατεύθυνση, ήδη εκδηλώνεται σε δεκάδες πόλεις της υποηπείρου, με τους διαδηλωτές να απαιτούν από τις κυβερνήσεις τους την καταδίκη του γκανγκστερισμού. Η διόγκωση της λαϊκής κινητοποίησης θα είναι βραδυφλεγής: μακροπρόθεσμα, ο ιμπεριαλισμός δεν θα βγει κερδισμένος ούτε καν σε επικοινωνιακό επίπεδο από τη νέα πληγή που ανοίγει.
– 9 –
Οι λαοί κατανοούν τον κυνισμό και την αρπακτικότητα του ιμπεριαλισμού (με «ναι μεν αλλά», ή με δήθεν ταξικές καθαρότητες, ξεγελιούνται μόνο όσοι βολεύονται να ξεγελαστούν). Το δίλημμα είναι σαφές: υποταγή, ή αντίσταση. Δεν αφορά μόνο τη Βενεζουέλα, αλλά ολόκληρη την περιοχή, κι ολόκληρο τον κόσμο. Ανάλογης μεταχείρισης μπορεί να τύχει οποιοδήποτε όχι εντελώς υπάκουο κράτος: αυτό είναι το μήνυμα που στέλνει η διοίκηση Τραμπ, που ήδη υπονόησε ότι σειρά έχουν το Ιράν, η Κούβα και η Κολομβία.
– 10 –
Είναι απαραίτητο να μην αποδεχθούμε τον «ρεαλισμό» της γυμνής ισχύος, ακόμη περισσότερο επειδή –σε συνδυασμό με την ανυπέρβλητη και πολύμορφη κρίση, και με τις τεράστιες αντιφάσεις και αντιθέσεις μεταξύ των δυνάμεων που επιδιώκουν μια κοσμοκρατορία– ενισχύει την τάση προς γενικευμένη παγκόσμια σύρραξη, προς γενικευμένο πόλεμο. Η Βενεζουέλα δεν είναι ένα ακόμη «επεισόδιο», αλλά ένας επιπλέον κρίκος σε μια αλυσίδα που, αν δεν διαρραγεί, θα φυλακίσει την ανθρωπότητα στη δυστοπία. Ή θα την οδηγήσει σε ολοκαύτωμα.
- Έξω οι ΗΠΑ από τη Βενεζουέλα, από όλη τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική
- Να καταδικαστεί έμπρακτα ο γκανγκστερισμός και η διεθνής αλητεία της Ουάσιγκτον
- Μαζί με τους λαούς της Λατινικής Αμερικής που απαιτούν: άμεση παύση των στρατιωτικών επιθέσεων, απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από την περιοχή, απελευθέρωση και επαναπατρισμό του προέδρου Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του
- Η Ανεξαρτησία και η Κυριαρχία δεν παζαρεύονται
KOE
3 Ιανουαρίου 2026