Νέα

ΚΟΕ-ΑνακοίνωσηΗ εκδικητική μανία των μηχανισμών καταστολής κατά τα σύγχρονα αντιτρομοκρατικά πρότυπα, ξεσπά πάνω στο 6χρονο παιδί των Ρούπα Μαζιώτη, δείχνοντας αγριανθρωπισμό, υποβάλλοντάς το σε μια άκρως τραυματική εμπειρία μέσα στα κτίρια της ΓΑΔΑ.
Αυτή η «ευαισθησία» των μηχανισμών καταστολής επιδεικνύεται σε μια περίοδο που κυβερνά η «πρώτη φορά αριστερά» που υποτίθεται θα έφερνε αλλαγές σε όλους τους τομείς και ιδιαίτερα όσον αφορά τα ατομικά δικαιώματα.
Αν στην θέση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ βρίσκονταν η ΝΔ και ο Μητσοτάκης θα είχαν αμέσως βομβαρδιστεί τα ΜΜΕ και το διαδίκτυο με καταγγελίες και ανακοινώσεις καταδικάζοντας τις πρακτικές αυτές. Τώρα άκρα του τάφου σιωπή από τους αναίσθητους «δικαιωματιστές» που κυβερνούν.
Σωστά ο Μανώλης Γλέζος στην δήλωσή του αναφέρει ότι ζήλεψαν τον Ερντογάν...
Να δοθεί άμεσα ο 6χρονος στην οικογένειά του και να σταματήσουν όλα τα τερτίπια και οι καθυστερήσεις. Κάθε καθυστέρηση αποδεικνύει απλά την εκδικητική μανία. Η κράτηση του ανήλικου παιδιού έχει ήδη διαρκέσει πάρα πολύ και η οποιαδήποτε συνέχισή της δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Προσβάλλει βάναυσα τα στοιχειώδη ήθη μιας κοινωνίας.


ΚΟΕ, 5/1/17

Αντίο Φιντέλ

Στις 25 Νοεμβρίου 2016, στα 90 του χρόνια ο Φιντέλ πέθανε από φυσικά αίτια και όχι σε κάποια από τις πάμπολλες απόπειρες της CIA να τον δολοφονήσει. Είχε, στο μεταξύ, αποχωρήσει από την ενεργό δράση τα τελευταία 8 χρόνια.

Η πολυτάραχη ζωή του συνδέθηκε με τις τύχες ενός λαού και μιας χώρας που, κάτω από τα ρουθούνια του βορειοαμερικάνικου ιμπεριαλισμού, σήκωσε τη σημαία της επανάστασης, πραγματοποίησε μια μεγάλη επανάσταση και αποτέλεσε ελπίδα και παράδειγμα για εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων στη Λατινική Αμερική και σε όλον τον κόσμο.

Ο Φιντέλ είναι ο τελευταίος μεγάλος επαναστάτης του 20ού αιώνα, εκπρόσωπος της επαναστατικής θύελλας που συγκλόνισε τον κόσμο με τον εθνικοαπελευθερωτικό αντιιμπεριαλιστικό αντιαποικιακό αγώνα τις δεκαετίες του ’50 και ’60, εκπρόσωπος ενός λαού που δεν ακολούθησε την πορεία των ανατολικών χωρών του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Ενός λαού που, μέσα από απίστευτες δυσκολίες και εμπάργκο, άνοιξε δρόμους όχι μόνο για τον ίδιο, ενώ ταυτόχρονα έγινε παράδειγμα με τα επιτεύγματά του στο χώρο της παιδείας, της επιστήμης, του αθλητισμού.

Το ξεκίνημα του Φιντέλ και η πορεία του, αλλά και ο τρόπος που αποχώρησε από την εξουσία, η πορεία της Κούβας και οι παρακαταθήκες που αυτή αφήνει, πέρα από τα εντυπωσιακά στοιχεία, τις επιτυχίες, τις αδυναμίες, τα λάθη, θα κριθεί και θα μελετηθεί, θα γίνει αντικείμενο εκτιμήσεων και αποτιμήσεων από τις επόμενες γενιές των προοδευτικών ανθρώπων.

Ας γαυγίζουν κι ας πανηγυρίζουν τα σκυλιά του υπόκοσμου του Μαϊάμι, ας γρυλίζει από χαρά ο νεοεκλεγείς επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ και όλοι οι «κόντρας» όπου γης. Είναι εξαιρετικά λίγοι, ελάχιστοι μπροστά στα εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων που αποτίουν φόρο τιμής σε έναν μεγάλο επαναστάτη που έφυγε.

Αναδημοσίευση από το www.edromos.gr

2016 11 17 koe prokiriksi 640x480Ούτε τα αιτήματα που έμειναν ανικανοποίητα, ούτε όσοι κρατούν παρόμοια χρωματιστά σύμβολα, ούτε τα λόγια των ανθρώπων που θεωρούν τον εαυτό τους μια κάποια συνέχεια, ούτε οι πράξεις που ποτέ δεν θα λείψουν από τους δρόμους και τα πεζοδρόμια. Μόνο οι νέες -σε χρόνο και ποιότητα- εξεγέρσεις μπορούν να δώσουν νόημα στην ιστορία των παλιών. Και το ανάποδο.
Η γενιά του '73 από τα σφαιριστήρια κλείστηκε στο Πολυτεχνείο. Ούτε ένας ήρωας. Αν βλέπαμε έναν-έναν όλους αυτούς θα μας έμοιαζαν τόσο πολύ που ίσως ν' απορούσαμε. Μα κάτι παρακινούσε το θυμικό τους. Μία η ανάγκη και μία η συνάντηση με ιδέες που άξιζαν τον κόπο. Ποια θα ήταν σήμερα μια μικρή λίστα με τέτοιες ιδέες; Και πώς πραγματοποιούνται τέτοιες «συναντήσεις»;
Η ζωή μέσα στη Χούντα συνεχίστηκε. Δεν βασανίστηκαν όλοι. Δεν υπέφεραν όλοι. Δεν σταμάτησαν οι εργαζόμενοι να πηγαίνουν στη δουλειά τους. Δεν έκλεισαν τα σχολεία. Ερωτεύονταν άνθρωποι και παιδιά γεννιούνταν. Πολλοί σιώπησαν και αρκετοί συνεργάστηκαν με το καθεστώς. Κι είναι και σήμερα πολλοί όσοι προσφέρουν υπηρεσίες στην αποικία. Να μη συνηθίσουμε στο να ζούμε έτσι, είναι και αυτό ένα στοίχημα.
Πολλές οι στιγμές ανάτασης, ελπίδας και θάρρους της τελευταίας δεκαετίας. Ας σκεφτούμε -μέρα που 'ναι- πότε γινόμαστε «λαός» και πότε «ανθρωπάκια». Κι όμως είμαστε τυχεροί που ζούμε σε αυτή τη χώρα. Έχουν βαλθεί να την ξεκάνουν κι όμως επιμένει. Συζητά στις Πλατείες, κάνει τις δικές της παρελάσεις, λέει ξανά ΟΧΙ σε πείσμα όλων, προσφέρει στον πλησίον. Μπορεί να είμαστε πιο φτωχοί, πιο απεγνωσμένοι, πιο μόνοι αλλά η πείρα μας είναι πια μεγάλη.
Μοιάζει σαν να ξεκινάμε από την αρχή. Σαν να ματαιώθηκε η πίστη ότι κάτι θα άλλαζε. Παρατηρούμε -σε γρήγορη πια κίνηση- όχι απλά την καπηλεία αγώνων από τη γενιά του Πολυτεχνείου. Τώρα βλέπουμε κάτι όψιμα αιλουροειδή που γλυκάθηκαν από την εξουσία, να βαράνε προσοχές στο Χίλτον και να υποδέχονται τον πλανητάρχη για να μιλήσει για τη δημοκρατία. Δημοκρατία με την Αθήνα σιδερόφραχτη και το ραγιαδισμό του Τσίπρα απέναντι στον «ηγέτη» να σπάει κόκκαλα. Διπλή και τριπλή η ξεφτίλα.
Καμιά εξέγερση δεν θα μας βγάλει από τη δύσκολη θέση. Αυτές δεν εμφανίζονται κατά παραγγελία. Ούτε κάποιοι τις υλοποιούν. Μπορεί να μην τη ζήσουμε «μια νύχτα μαγική....». Να πρέπει να εφεύρουμε ένα καινούριο έργο. Είναι που βράζει τόσο πολύ το καζάνι που κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί τι σόι «μπαμ» θα προκύψει. Ούτε να επενδύσει αποκλειστικά σε αυτό. Πολλές δυνάμεις θα σπεύσουν να καλύψουν τα κενά και να εκφράσουν την αγανάκτηση που μεγαλώνει. Η ποικιλία μπορεί να μας διδάξει: Brexit, αμερικάνικες εκλογές, ΣΥΡΙΖΑ και τόσα ακόμα.
Η πολιτική έχει επιστρέψει για τα καλά. Το εάν θα πάψει να έχει το ιδιοτελές, ανήθικο, αποκρουστικό ή και άχρηστο πρόσωπο είναι και στο δικό μας χέρι. Το να αποσυνδεθεί από σωτήρες ή από την περιχαράκωσή της εντός του αποικιακού κοινοβουλίου. Το να μετρά την αξία της και με άλλους τρόπους πέρα από τα ποσοστά των κομμάτων. Το να γεννά διεργασίες που να χωρούν ολοένα και περισσότερους. Το να πλουτίζει την πραγματικότητα με φρέσκιες σκέψεις και στάσεις για το τι χώρα θέλουμε και όχι με πλατφόρμες.
Τι αφήνουν πίσω τους οι Χούντες όταν πέφτουν; (Γιατί θα πέσει κι αυτό το καθεστώς). Πόση «Ελλάδα»; Σήμερα, έχουμε να υπερασπιστούμε την ύπαρξη μιας ολόκληρης χώρας. Τη λευτεριά μιας χώρας. Ο «Ύμνος εις την Ελευθερίαν» και η γαλανόλευκη χρωμάτισαν και τις μέρες του ΄73. Δεν ανήκουν σε όσους τα καπηλεύονται, ούτε σε όσους λαχταρούν νέες χούντες. Ας του προσθέσουμε νέους στίχους κι ας κρατήσουν ψηλά τη σημαία μονάχα όσοι αγωνίζονται για καλύτερες μέρες.

Ο τίτλος είναι στίχος του ποιητή Γιάννη Στίγκα

KOE
Προκήρυξη για την επέτειο του Πολυτεχνείου
17/11/2016

2016 10 03 koe- Κατευθύνσεις και επιλογές της ΚΟΕ σε μια απαιτητική εποχή
- Για την ανοικτή συμμετοχή σε ενδιαφέροντα εγχειρήματα και ιστορικά κινήματα

Του Γιώργου Παπαϊωάννου*

Το «εάν» και το «πώς» υπάρχει ο καθένας δεν είναι ακριβώς δικό του ζήτημα. Τουλάχιστον για όσους πιστεύουν ότι «δεν είσαι ό,τι δηλώσεις». Γιατί ζούμε σε μια εποχή που απειλείται η ίδια η ύπαρξη της χώρας, ενώ και αυτό που είναι γνωστό σαν «Αριστερά» βρίσκεται στην κυβέρνηση, ξεπουλώντας και καταστρέφοντας. Αυτά ορίζουν το περιβάλλον μέσα στο οποίο συζητάμε αν μια σχετικά μικρή συλλογικότητα ανθρώπων υπάρχει ή όχι. Αλλά και επιπλέον, οι δείκτες για το αν μια συλλογικότητα έχει πραγματικό λόγο ύπαρξης δεν μπορεί να είναι μια αφίσα ή ένα πανό σε μια πορεία. Η αυτοαναφορική στάση, το να υπάρχει κανείς δηλαδή κυρίως για τον εαυτό του, με κέντρο τον εαυτό του, αποτελεί κορυφαίο πρόβλημα για την Αριστερά. Η οργάνωση ή το κόμμα σαν «στέγη» για τα μέλη του και μόνο, η επένδυση των πάντων στον ιδιαίτερο οργανισμό και όχι στην γενικότερη «υπόθεση» ή στο κίνημα, χαρακτήρισαν ιστορικά τις περισσότερες προσπάθειες στο χώρο της Αριστεράς μετά τη μεταπολίτευση.

Κομμουνισμός και ριζοσπαστισμός
Χωρίς να είμαστε «προστατευμένοι» από ελλείψεις και ανεπάρκειες, ήδη από τα χρόνια των «πλατειών», ως συλλογικότητα οριστήκαμε από δύο κυρίως στοιχεία: Την κομμουνιστική αναφορά και τον ριζοσπαστισμό που εκφράζεται μέσα στην ελληνική κοινωνία. Έτσι, στην πραγματικότητα, το «υπαρξιακό» ζήτημα για εμάς είναι ακόμα βαθύτερο. Γιατί οι συλλογικότητες που αυτοπροσδιορίζονται στον «χώρο» του κομμουνισμού δεν μπορούν παρά να παίρνουν υπ' όψιν τους δύο παραμέτρους και ακόμα μία. Η πρώτη βασική παράμετρος είναι ότι διεθνώς δεν υφίσταται αυτό που θα λέγαμε «κομμουνιστικό κίνημα». Υπάρχουν άνθρωποι, κόμματα, οργανώσεις, αγωνιστές, διανοούμενοι που τοποθετούν τους εαυτούς τους στην ιστορική συνέχεια αυτού του κινήματος. Δεν υπάρχει όμως ένα στοιχειωδώς συνεκτικό ρεύμα που να συγκροτείται στη βάση κάποιων ελάχιστων κοινών παραδοχών και κατευθύνσεων και να ορίζει μια στάση σε συνάρτηση με μια κίνηση «μαζών». Όποιος φαντάζεται ότι υπάρχει ή κινείται σαν αυτό να υπάρχει, δύσκολα θα προσανατολιστεί. Ακόμα και ο μαρξισμός, αν τον καταλαβαίνει κανείς κυρίως μέσα από τα γραπτά και τη μηχανιστική μεταφορά τους στο σήμερα, δεν έχει να δώσει πολλά. Η δεύτερη βασική παράμετρος είναι ότι το κομμουνιστικό κίνημα όπως υπήρξε στον 20ο αιώνα οδηγήθηκε τελικά σε τεράστιες στρεβλώσεις και αποκλίσεις από τους διακηρυγμένους σκοπούς του, γεγονός που δεν μπορεί να αναλυθεί εδώ αλλά είναι μεγάλης σημασίας. Η «ακόμα μία» παράμετρος είναι ότι και το ρεύμα που ονομάστηκε Αριστερά του 21ου αιώνα έχει διανύσει ήδη μια πορεία και βρίσκεται σε όχι «άνετη» κατάσταση σήμερα, αλλά αρκετά στριμωγμένο και χωρίς πολλά αποθέματα.
Σε σχέση με τον ριζοσπαστισμό: Η ΚΟΕ δεν αναφέρεται στον «δικό της» ή της «Αριστεράς» γενικώς, αλλά στον λαϊκό ριζοσπαστισμό με τα δικά του χαρακτηριστικά και τις δικές του μορφές έκφρασης. Από μια άποψη, η ίδια η έννοια της Αριστεράς θα μπορούσε σε μεγάλο βαθμό να οριστεί από αυτή την συνάντηση. Ο προσανατολισμός μας προς το «υπαρκτό» φορτίο του ριζοσπαστισμού ήταν και παραμένει βασική μας μέριμνα. Δυστυχώς, σχεδόν όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς αρνήθηκαν να τον εντοπίσουν ως ιδιαίτερη ποιότητα, τον «σνόμπαραν» ή τον κριτίκαραν ως ανεπαρκή, καθυστερημένο και «λαϊκιστικό».

Περισσότερα...

2016 06 22 marinaΟμιλία της Μαρίνας Μπρέστα στο Resistance Festival 2016

Το Resistance Festival, είναι πια ένας σημαντικός διεθνιστικός θεσμός. Είναι η συμβολή μας στην ανάγκη που υπάρχει σήμερα να έρθουν σε επαφή και να αποκτήσουν δεσμούς κινήματα, οργανώσεις, πρωτοβουλίες και κινήσεις από όλο τον κόσμο.

Μπαίνουμε σε μια νέα εποχή της Ιστορίας
Ο ορίζοντας σε ολόκληρο τον κόσμο σκοτεινιάζει κάτω από την κυριαρχία του παγκομιοποιημένου καπιταλισμού. Οι κίνδυνοι όλο και περισσότεροι, όλο και πιο άμεσοι. Απειλείται η ειρήνη. Απειλείται η επιβίωση της ίδιας της ανθρωπότητας. Δυνάμεις και καταστάσεις που οδήγησαν σε δύο παγκόσμιους πολέμους τον 20ό αιώνα, απειλούν και τον 21ο αιώνα. Η κρίση βαθαίνει και η τάση προς τον πόλεμο δυναμώνει συνεχώς και παίρνει νέες μορφές.
Σήμερα το 1% ορίζει την τύχη και καταδυναστεύει το άλλο 99%. Μια νέα δεσποτεία-τυραννία κυβερνά τον κόσμο. Αυτή η παγκόσμια τυραννία του χρηματιστικού κεφαλαίου, του σύγχρονου ιμπεριαλισμού, ανακτά δυνάμεις και επιδιώκει να ξανακερδίσει τους χαμένους χώρους, να ξαναθέσει υπό τον έλεγχο της ότι «ξέφυγε» τα τελευταία χρόνια από αυτόν. Και αυτό το κάνει με μια ιδιαίτερη επιθετικότητα, διαλύοντας ολόκληρες περιοχές του πλανήτη, είτε οικονομικά είτε στρατιωτικά.
Και από σήμερα μπαίνουμε σε μια νέα εποχή για την ιστορία της Ευρώπης. Ο πολιτικός σεισμός του Brexit δεν μπορεί να αγνοηθεί και θα έχει πολλαπλές συνέπειες και μέσα στην Αγγλία και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οι δυνατότητες ανατροπής της Γερμανικής Ευρώπης ενισχύονται. Και τούτο πρέπει να το εκμεταλλευτούν οι λαοί, οι προοδευτικοί άνθρωποι στην Ευρώπη. Να ανοίξει ένας νέος κύκλος αγώνων.
Οι αγώνες που ξεκίνησαν από τα τέλη του 20ού αιώνα και της 1ης δεκαετίας του 21ου αιώνα είναι ιδιαίτερα σημαντικοί και μας βάζουν σε αυτή την νέα εποχή.
Με τους δικούς τους τρόπους και με την δική τους γλώσσα. Μίλησαν για δημοκρατία, ελευθερία, χειραφέτηση.
Τρεις ήταν οι μεγάλες μήτρες :
Η Λατινική Αμερική: από τους Ζαπατίστας και τα ιθαγενικά κινήματα, σε μεγάλα λαϊκά κινήματα, κυβερνήσεις, κρατικές οντότητες.
Το αντιπαγκοσμιοποιητικό κίνημα που ξεκίνησε στις μητροπόλεις της Μεγάλης Χώρας ( των ΗΠΑ) και απλώθηκε σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες.
Και τέλος, οι πλατείες που αγκάλιασαν όλη την Μεσόγειο, Ευρώπη, Β. Αφρική και Μέση Ανατολή. Και τώρα στην Γαλλία.
Οι αγώνες, όμως, αυτοί έχουν φτάσει σε ένα οριακό σημείο. Δεν ξέρουμε πόσο μεγάλη θα είναι η υποχώρηση των λαών και των κατακτήσεών τους.
Ερώτημα. Μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι;
Μια εναλλακτική, μια άλλη ελπιδοφόρα προοπτική δεν είναι ορατή και αυτό βαραίνει πολύ... και εμάς εδώ στην Ελλάδα.

Περισσότερα...

2016 07 21 praxikopima tourkiaΤα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα πιέζουν να εξαχθούν συμπεράσματα και εκτιμήσεις για τη φάση που βρισκόμαστε και για τις κύριες τάσεις που τη διατρέχουν. Η πυκνότητα των εξελίξεων και το βάθος των διεργασιών, η έλλειψη βασικών στοιχείων και πληροφόρησης (παρά την υπερσυσσώρευση «πληροφορίας») δημιουργούν πρόσθετες δυσκολίες στην ερμηνεία και κατανόηση πολλών γεγονότων. Παρ' όλα αυτά έχουμε ορισμένες βασικές επισημάνσεις σχετικά με αυτά που συμβαίνουν και την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία.
1. Έρχεται η γεωπολιτική. Όλες οι βασικές εξελίξεις τροφοδοτούνται από τις διεργασίες στο γεωπολιτικό πεδίο. Η διάσταση της γεωπολιτικής είναι αποφασιστική για να ερμηνευθεί η πολιτική κατάσταση στο εσωτερικό πολλών χωρών, περιφερειών ή και ηπείρων. Το τι γίνεται αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη δεν μπορεί να εξηγηθεί κυρίως με την πορεία της ταξικής πάλης και των πολιτικών εξελίξεων στο εσωτερικό κάθε χώρας ξεχωριστά. Η κρίση της Ευρώπης σχετίζεται έντονα με τα γεωπολιτικά ρεύματα και επιλογές δυνάμεων και μεγαπαικτών, και όχι από δευτερεύουσες πλευρές και μικρούς παίκτες. Όποιος αγνοεί το γεωπολιτικό παράγοντα είναι σήμερα τυφλός και δεν μπορεί να δει το τι συμβαίνει και τι πρόκειται να συμβεί.

Περισσότερα...

2015 09 10 koe anakoinosiΈχουμε τονίσει ξανά πως θα «μιλάμε» μόνο όποτε έχουμε κάτι -σημαντικό κατά τη γνώμη μας- να πούμε και για αυτό καταθέτουμε τις σκέψεις και εκτιμήσεις που ακολουθούν.

1. Κυβέρνηση Τσίπρα: αποικιακός υπηρέτης των «δανειστών»

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προχωρά στην υπερψήφιση του πακέτου μέτρων 5,4 δισ. που προέβλεπε το τρίτο μνημόνιο. Η μεθόδευση είναι η γνωστή «κλεφτοκοτάδικη», δηλαδή αιφνιδιαστική και πραξικοπηματική για να εξασφαλιστούν οι επιδιωκόμενοι στόχοι. Θυμίζουμε πώς μεθοδεύτηκε τόσο η υπερψήφιση του Μνημονίου στις 14 Αυγούστου, όσο και οι πρόωρες εκλογές εξπρές στις 20 Σεπτεμβρίου. Θα πολλαπλασιαστούν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ «τύπου Χρυσοχοΐδη» που ούτε καν θα έχουν διαβάσει τι ψηφίζουν και επίλεκτα στελέχη θα σκίζουν τα ρούχα τους, αυτοεξευτελιζόμενα για τις μάχες που δίνουν υπέρ των μνημονίων. Ιστορίες που έχουμε ξαναδεί τα τελευταία έξι χρόνια.
Το επιτελείο Τσίπρα έχει κάνει την επιλογή του: Πάση θυσία «αξιολόγηση» και εφαρμογή όλων όσων ζητά το «κουαρτέτο», με αντάλλαγμα το γάντζωμα μιας ομάδας στην εξουσία. Στην ουσία, προσφέρει υπηρεσίες στο σύστημα και στο χρηματιστικό κεφάλαιο, εφαρμόζοντας την «συσσώρευση μέσω αφαίρεσης πόρων από άλλους» προς όφελος των ιμπεριαλιστικών κέντρων. Η Ελλάδα έχει αποικιοποιηθεί, έχει μετατραπεί σε Μπανανία που τη ρημάζουν οι διεθνείς «προστάτες» και οι κάθε φορά τοπικοί τυχοδιώκτες-όργανά τους. Με τη στήριξη της παρασιτικής και μεταπρατικής μεγαλοαστικής τάξης που συνέδεε πάντα τα συμφέροντά της με τους κάθε λογής πάτρωνες. Μέσω ενός ρηχού κοσμοπολίτικου ευρωπαϊσμού, λανσάρεται ο μεταμοντέρνος ραγιαδισμός που εξυπηρετεί όλα όσα θέλουν οι «δυνατοί».

Περισσότερα...

2016 02 29 anakoinosi koe epikentro ellada

Όπως έχουμε επισημάνει και σε προηγούμενες ευκαιρίες από το καλοκαίρι του 2015, η ΚΟΕ τοποθετείται δημόσια μόνο όταν κρίνει ότι έχει να πει κάτι σημαντικό. Σήμερα, σε στιγμές κρισιμότατες για το λαό μας και την Ελλάδα, αποφασίζουμε να δημοσιοποιήσουμε τα συμπεράσματα μιας εσωτερικής συζήτησης που ξεκίνησε στις αρχές Φεβρουαρίου και τώρα ολοκληρώθηκε με τη συμμετοχή μελών και φίλων της ΚΟΕ. Είναι ώρα ετοιμότητας για αντιμετώπιση δύσκολων και επικίνδυνων εξελίξεων.

Tο επίκεντρο Ελλάδα, πιο κοντά σε μια εθνική και κοινωνική καταστροφή

Εισαγωγή
Βρισκόμαστε σε μια πολύ δύσκολη πολιτική συγκυρία. Δεν είναι μόνο το τι γίνεται με τα μνημόνια, με τα ποσοστά που έχουν τα κόμματα, με το εάν περνάνε ή όχι ένα νόμο όπως π.χ. για το ασφαλιστικό. Σήμερα η κατάσταση είναι πολύ πιο σύνθετη, καθώς τα γεωπολιτικά, εθνικά, προσφυγικά ζητήματα περιπλέκονται και αποκτούν βαρύνουσα σημασία. Δεν είναι εύκολο να διαφανούν κάποιες λύσεις. Ούτε τις έχουν οι «μεγάλοι παίκτες», ούτε όμως θα ήταν εύκολο να δρομολογηθούν από τις συστημικές δυνάμεις στο εσωτερικό της χώρας. Ζούμε λοιπόν ένα μεσοδιάστημα, όπου αναμένονται αποφάσεις, πρωτοβουλίες και διεργασίες.
Κωδικά: Η Ελλάδα παραμένει το επίκεντρο εξελίξεων, πειραματισμών, πρωτόγνωρων καταστάσεων και δημιουργίας χωρών «ιδιαίτερου τύπου». Σε συνάρτηση με τη συνολική πορεία της Ευρώπης, μετατρέπεται σε χώρο περισυλλογής προσφύγων και βάση εξόρμησης για εν εξελίξει και μελλοντικούς πολέμους. Το επίκεντρο Ελλάδα προορίζεται για σύνθετους ρόλους σε ταραγμένες χρονικά και τοπικά συνθήκες. Ο υπότιτλος είναι σαφής: «Πιο κοντά σε μια εθνική και κοινωνική καταστροφή». Αυτό δίνει και τον τόνο όλων όσων ακολουθούν παρακάτω.

Περισσότερα...

Είναι πολλά αυτά που ζήσαμε την τελευταία πενταετία. Δύσκολο και μόνο να τα ανασύρεις στη μνήμη. Πόσο μάλλον να τα χωνέψεις, να βγάλεις συμπεράσματα, να κάνεις έναν στοιχειώδη απολογισμό χωρίς να χαθείς στις λεπτομέρειες και τα επουσιώδη.

Η ΚΟΕ έχει μια σειρά εφόδια και κεκτημένα απ' όλη την πρόσφατη περίοδο. Δεν ξεκινάμε από το μηδέν. Παρ' όλα αυτά, η εποχή ΣΥΡΙΖΑ τέλειωσε, και μαζί με αυτή ένας τρόπος να υπάρχουμε, να αγωνιζόμαστε, να προσφέρουμε. Ένας νέος κύκλος ανοίγει συνολικά για τη χώρα. Οφείλουμε να τον καταλάβουμε στις χοντρές του γραμμές, να βρούμε την ιδιαίτερη θέση μας σε αυτόν, και μάλιστα γρήγορα.

Τι πρέπει και τι μπορεί να γίνει; Αυτό είναι το διπλό ερώτημα που ζητά κάποιες βασικές απαντήσεις. Τι μπορούμε εμείς ως συλλογικότητα να κάνουμε γι' αυτό που πρέπει και μπορεί να γίνει; Με αυτό θέλουμε να αναμετρηθούμε, να βασανιστούμε, μακριά από λύσεις ευκολίας και με την απαιτητικότητα που ταιριάζει στην εποχή.

Να μην ενδώσουμε λοιπόν στο πνεύμα αποσάθρωσης που η ίδια η περίοδος γεννά και που όλοι το νιώθουμε, μας ζορίζει, «συνειδητά» ή «ασυνείδητα», ως άτομα και ως μέλη μιας οργάνωσης. Αυτή είναι η σοβαρότερη πράξη που έχουμε καταρχήν μπροστά μας, αυτό είναι προϋπόθεση για ένα νέο ξεκίνημα. Καλή συζήτηση, καλό κουράγιο σε όλους μας.

Α.
Εποχή κατανόησης και πιο συνειδητής προώθησης της πολιτικής γραμμής διεξόδου. Ειδική στιγμή ανόρθωσης της ΚΟΕ σε δύσκολες συνθήκες. Ο χαρακτήρας των συνδιασκέψεων.

Μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη, εκτιμώντας και όσα έγιναν το καλοκαίρι, αποφασίσαμε να ανοίξουμε μια συζήτηση-διαδικασία όπου θα εξετάζονταν ορισμένα σημαντικά ζητήματα. Έτσι ορίστηκαν 4 περιφερειακές συνδιασκέψεις (Αθήνα, Βόρεια Ελλάδα, Κρήτη, Δυτική Ελλάδα) και καταρτίστηκε η παρακάτω εισήγηση προς συζήτηση σε ολόκληρη την οργάνωση.

1. Επειδή τα πυκνά και απανωτά γεγονότα της συγκυρίας είναι δύσκολο καταρχάς να «αναγνωστούν», και πολύ περισσότερο να ορίσουμε μια στάση, συμπεριφορά ή αντιμετώπισή τους: Ας δώσουμε τον απαραίτητο «σεβασμό», ιεράρχηση, συλλογική δύναμη και προσήλωση σε αυτήν την απαίτηση. Χωρίς αυτή, δεν μπορούμε να μιλάμε στα σοβαρά για πολιτική.

2. Επειδή ζούμε την ήττα και τη χρεοκοπία του ΣΥΡΙΖΑ/Αριστεράς, με ό,τι αυτή καταγράφει στους συσχετισμούς, τα μυαλά, τις ψυχολογίες των ανθρώπων και των αγώνων, αλλά και σε εμάς τους ίδιους: Καμιά καθήλωση, καμιά απαισιοδοξία ή αναμονή, αλλά και καμιά αυταπάτη ότι με έναν εύκολο τρόπο ή μερικές καλές ιδέες θα «εφορμήσουμε» εκ νέου.

3. Επειδή αναζητούμε ένα νέο στάτους για την ΚΟΕ, έναν τρόπο ύπαρξης σε μια εντελώς διαφορετική φάση και περίοδο: Έχει κλείσει και για εμάς ένας κύκλος και οφείλουμε να σκεφτούμε σε βάθος το τι είναι αυτό στο οποίο αξίζει να «επενδύσει» και να «επενδυθεί» εκ νέου η συλλογική μας προσπάθεια. Πράγμα καθόλου εύκολο, στόχος που προϋποθέτει τη συμβολή, την εμπειρία, τη σκέψη του καθένα μας.

4. Επειδή αυξάνονται οι δυσκολίες επιβίωσης, τα προσωπικά προβλήματα, οι ματαιώσεις διαφόρων ειδών: Αυτό δεν είναι μια «λεπτομέρεια», αλλά μια «κατάσταση με την οποία θα ζούμε» από 'δώ και πέρα.

5. Επειδή όλα τα παραπάνω λειτουργούν ΜΑΖΙ: Έτσι, απαιτείται η ακόμα μεγαλύτερη επίγνωση, προσφορά, δράση όλων μας στο στόχο της ανόρθωσης, ανάκαμψης, επαναπροσδιορισμού, συμμαζέματος της οργάνωσής. Αυτή είναι η ειδική στιγμή και το αναγκαίο βήμα.

6. Κυρίαρχο ζήτημα είναι ο πολιτικός επαναπροσανατολισμός τόσο του κινήματος όσο και της συλλογικότητάς μας. Και μάλιστα με πιο ποιοτικά στοιχεία πολιτικοποίησης, με πιο γρήγορους ρυθμούς. Να κατανοήσουμε τις τάσεις, να συλλάβουμε το πώς διαμορφώνονται σήμερα οι εξελίξεις, να χωρέσουμε στις εκτιμήσεις μας τα νέα δεδομένα και προβλήματα (π.χ. γεωπολιτικά - πόλεμος, αλλαγές στη στρατηγική των μεγάλων δυνάμεων, κατάσταση πνευμάτων στο λαϊκό παράγοντα μετά από μια ήττα, ρευστότητα στο πολιτικό σκηνικό, στάση νεολαίας και άλλων κατηγοριών κ.λπ.)

7. Αυτό δεν είναι κάτι που έχουμε ή που παράγεται εύκολα, και μένει μόνο η «εφαρμογή στην πράξη». Είναι κατάκτηση που, όσο μάλιστα μας αφορά, πρέπει να γίνεται ολοένα και πιο συλλογική.

8. Η διαδικασία κατανόησης δεν αποκόπτεται από την πράξη. Αποτελεί στιγμή της πράξης μιας συλλογικότητας και διαρκή διαδικασία για κινήματα και αντιστεκόμενα εγχειρήματα. Δεν αποτελεί απόσυρση από τη δράση και την κίνηση, αλλά αντιθέτως συνιστά ουσιαστική νοηματοδότησή της. Δίχως αυτήν, κανένας αναπροσανατολισμός, καμιά ανασύνταξη δεν μπορεί να προχωρήσει.

9. Η ίδια η μαζική δράση θα αποκτήσει τους νέους τρόπους της να εκδηλώνεται, που απαιτούν από εμάς κατανόηση και συμμετοχή. Προς το παρόν πάντως θα έχει τις δυσκολίες της, κι αυτό θα καθιστά προβληματική την οπτική «συμμετέχω και παρεμβαίνω σε κάτι μαζικό».
10. Η οργανωτική πλευρά όλων των προσπαθειών δεν μπορεί να είναι η βάση εκκίνησης, η αφετηρία, ο αυτοσκοπός. Η οργανωτική πλευρά και η λειτουργία είναι υπεραναγκαία όσο υπηρετούν, αναδεικνύουν, συνεισφέρουν και τροφοδοτούν κάποια ιεραρχημένα περιεχόμενα και στόχους πάλης, όπως και κάποιες πιο ουσιαστικές συμφωνίες μεταξύ όσων συμμετέχουν.

11. Για να πετύχουμε το συμμάζεμα και τον επαναπροσανατολισμό της ΚΟΕ πρέπει να αποκτήσουμε –με τη μορφή του κατεπείγοντος– την ικανότητα να εντοπίζουμε σε κάθε θέμα που αντιμετωπίζουμε 2-3 το πολύ «κλειδιά» (κεντρικά ζητήματα, άξονες, εκτιμήσεις, επιλογές κ.λπ.) που να δημιουργούν όρους απάντησης.

12. Η δυσκολία της φάσης που ζούμε είναι ότι τα ζητήματα, οι τομείς, τα πεδία που ζητούν τα 2-3 κλειδιά είναι πολλοί και πρέπει να εντοπιστούν και να ιεραρχηθούν. Οφείλουμε να γίνουμε ικανοί και να εκπαιδευτούμε σε αυτό το ζήτημα, πράγμα δύσκολο αλλά αναγκαίο.

13. Άρα: Συνδιασκέψεις συμμαζέματος, επαναπροσανατολισμού, απόκτησης μεθόδου και χαρακτηριστικών που να μας κάνουν ικανούς να υπάρχουμε και να δρούμε σε συνθήκες που χρειάζονται τοποθετήσεις, ξεκαθαρίσματα, δουλειές, δραστηριότητα, που όλα μαζί να υπηρετούν και στηρίζουν μια πολιτική γραμμή. Συνδιασκέψεις που ανοίγουν τη συζήτηση και δεν την κλείνουν, που προάγουν τα πνεύματα τα οποία θα μας βάλουν στον προθάλαμο γενικότερων συλλογικών διαδικασιών: πανελλαδικών συνδιασκέψεων και συνεδρίου.

Περισσότερα...

Στην προηγούμενη ανακοίνωση της ΚΟΕ, στις 10/9/2015, αναφέραμε ότι θα μιλάμε με ανακοινώσεις μόνο όταν κρίνουμε ότι έχουμε κάτι σημαντικό να πούμε. Έτσι σήμερα επικοινωνούμε για να πληροφορήσουμε ότι ολοκληρώθηκε μια εσωτερική διαδικασία της ΚΟΕ με την πραγματοποίηση τεσσάρων περιφερειακών συνδιασκέψεων που αποτελούν και το πρώτο σταθμό ενός κύκλου συζητήσεων και διαδικασιών. Επίσης δημοσιοποιούμε και την εισήγηση προς τις περιφερειακές συνδιασκέψεις που αποτέλεσε το άνοιγμα της συζήτησης αλλά και την βάση για την συνέχεια της. Την εισήγηση μπορείτε να την βρείτε εδώ.

Νέα χρονιά, νέος κύκλος, νέες δυσκολίες, νέες αφετηρίες

Στις 19 και 20 Δεκέμβρη ολοκληρώθηκε μια σημαντική διαδικασία της ΚΟΕ με την πραγματοποίηση τεσσάρων περιφερειακών συνδιασκέψεων σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και Ηράκλειο. Οι περιφερειακές συνδιασκέψεις διεξήχθηκαν σε ζεστό, συντροφικό και συμμετοχικό κλίμα και χαρακτηρίστηκαν από ειλικρινή διάλογο και προβληματισμό. Παράλληλα αποτέλεσαν το άνοιγμα ενός κύκλου συζητήσεων και όχι απλά το κλείσιμο μιας εσωτερικής διαδικασίας. Θέμα των συζητήσεων ήταν η αναγνώριση του «νέου κύκλου», των κεντρικών ζητημάτων που διαμορφώνουν τις εξελίξεις στη χώρα και η διαμόρφωση της δικιάς μας στάσης μέσα στις νέες αυτές συνθήκες. Μια προσπάθεια καθόλου εύκολη και ιδιαίτερα απαιτητική, αναλογιζόμενοι ταυτόχρονα και την εμπειρία μας, στις θετικές και τις αρνητικές της πλευρές. Σε γενικές γραμμές σταθήκαμε από τη σωστή όχθη, φέρουμε τις δικές μας ευθύνες για την εξέλιξη των πραγμάτων, διαμορφώσαμε ένα σώμα αντιλήψεων και επιλέξαμε σήμερα έναν διπλό διαχωρισμό μας τόσο από την ενσωμάτωση, όσο και από την αριστερά της καταγγελίας. Αυτή είναι και η αφετηρία μας για το από εδώ και μπρος.

Περισσότερα...

Περισσότερα Άρθρα...

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL

<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Επόμενο > Τέλος >>

αναζήτηση

Πανελλαδικό Σώμα 2017

Πανελλαδικό Σώμα 2017

εφημερίδα

Βρείτε μας στα Social Media

  • Facebook Page: 23080895907
  • Twitter: KOEgr
  • YouTube: koe2003

εκδόσεις