Άρθρα

2013 07 26 sinedrio syrizaΠοια μηνύματα έστειλε το Συνέδριο και γιατί δεν χωράνε εύκολοι πανηγυρισμοί.

Οι προδιαγραφές του ιδρυτικού Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ ήταν τέτοιες που δεν θα έδινε αυτά που μπορούσε και αυτά που έπρεπε να δώσει. Όσο κι αν αυτό μοιάζει τραβηγμένο ως συμπέρασμα, είναι η αλήθεια και το να την κρύψουμε δεν βοηθά σε τίποτα. Θα διατυπώσουμε, ευθύς εξαρχής, το συμπέρασμά μας: Το Συνέδριο δεν απευθύνθηκε στην κοινωνία, δεν απευθύνθηκε στην εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν περισσότερο ένα συνέδριο καταγραφής συσχετισμών και μηχανισμών. Στηρίχθηκε σε μια συστηματική υποτίμηση της βάσης του κόμματος και της πλατιάς επιρροής του και αναδείχθηκαν σε αυτό δευτερεύοντα προβλήματα -κυρίως οργανωτικής φύσης- κι όχι ένα ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα προς την κοινωνία (πώς θα βάλουμε τέρμα στα μνημόνια και τι θα βάλουμε στη θέση τους), ούτε ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς τα μέλη για το τι είδους κόμμα οικοδομούμε και αξίζει να επενδύσουμε σε αυτό. Ακόμα και τα υποδεέστερα μηνύματα που λογαριάζονταν να δοθούν προς την κοινή γνώμη («συμμάζεμα» του κόμματος, ξεπέρασμα μιας μικρής Βαβέλ κ.λπ.) δεν μπόρεσαν να αντιμετωπιστούν με ουσιαστικό τρόπο. Αντίθετα, το επικίνδυνο φαινόμενο του «κόμματος μέσα στο κόμμα» διευρύνθηκε, παγιώθηκε και οδηγεί σε ένα διχασμό μέχρι τη βάση. Άνοιξε, επίσης, ένα μέτωπο με τον Μανώλη Γλέζο που θα έπρεπε να είχε αποφευχθεί. Τέλος, το κερασάκι στην τούρτα, ο ανηλεής ανταγωνισμός ομάδων και μηχανισμών, «κούρεψε» καταστάσεις και ανοίγματα προς διάφορους χώρους που θα κοστίσουν στο μέλλον. Από όλα αυτά, αν ισχύουν, βγαίνει το συμπέρασμα ότι πρέπει να λείπουν οι εύκολοι πανηγυρισμοί. Ας συμφωνήσουμε στο σημείο ότι το Συνέδριο δεν έδωσε ό,τι μπορούσε και έπρεπε να δώσει, άρα και ο σχεδιασμός του και η υλοποίησή του είχαν αδυναμίες και προβλήματα. Στο σημείο αυτό να θυμίσουμε πως στην απελθούσα Κ.Ε. υπήρξαν φωνές που είχαν έντονο προβληματισμό στο αν χρειαζόταν ένα συνέδριο με τέτοιες προδιαγραφές. Μικρά και ασφυκτικά χρονικά πλαίσια, συνεχή γεγονότα και κινητοποιήσεις (ΕΡΤ, νέα κυβέρνηση κ.λπ.), λειψή προετοιμασία και συζήτηση σε όλο το κόμμα. Μάλιστα, είχε αντιπροταθεί να πραγματοποιηθεί πρώτα ένα καταστατικό συνέδριο και μετά να γινόταν το ιδρυτικό.

Περισσότερα...

2013 06 15 pragmatiki dimokratiaΘα τους εμποδίσουμε!

Άρθρο του Ρούντι Ρινάλντι

Μπορεί κανείς να αποσυνδέσει το μαύρο που με πραξικοπηματική απόφαση έπεσε στις οθόνες των τηλεοράσεων, από τη μνημονιακή πορεία της χώρας και την επιχείρηση καταστροφής της, μετά από ένα χρόνο τρικομματικής κυβέρνησης με επικεφαλής ένα ακροδεξιό επιτελείο;
Σωστά διαισθάνθηκαν οι πολίτες το φοβερό μήνυμα και φορτίο της απόφασης αυτής και τον κυνισμό που εμπεριείχε απέναντι σε ένα δημόσιο θεσμό και ταυτόχρονα φορέα πολιτισμού και ταυτότητας της χώρας.
Αν κάποιος σχεδιάσει ένα πραξικόπημα, σε πρώτο πλάνο έχει πάντα να βάλει στο χέρι τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα. Κανένα επιτυχημένο πραξικόπημα δεν ξέφυγε από αυτόν τον κανόνα. Όταν κάποιος κατακτά μια άλλη χώρα, το πρώτο που κάνει είναι να κατεβάζει τους διακόπτες επικοινωνίας και ενημέρωσης, μέχρι να στήσει τα δικά του κατοχικά φερέφωνα.
Σωστά ήρθαν αυτόματα στο νου και το στόμα χιλιάδων ανθρώπων στο άκουσμα της είδησης, οι λέξεις «φρίκη» και «χούντα». Αλλά και αστραπιαία κινήθηκαν προς το Ραδιομέγαρο για να φτιάξουν ένα ανθρώπινο τείχος προστασίας, να μην τολμήσουν οι Εφιάλτες να μπουν μέσα και το αλώσουν. Ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των μαχόμενων δημοσιογράφων: «Συμπαράσταση λαέ».
Μαύρο στην ΕΡΤ σημαίνει μαύρο στη χώρα. Πράξη άλωσης και κατάκτησης της χώρας από τις εσωτερικές δυνάμεις της τρόικας και των μνημονίων. Απόπειρα απάντησης στην κρίση που τους διαπερνά και την οικονομική αποτυχία των προγραμμάτων τους.

Αρουραίοι πραξικοπηματίες
Το μαύρο στην ΕΡΤ ήρθε σαν συνέχεια του μαύρου πάνω από ολόκληρη τη χώρα. Οι μνημονιακοί δεν τα πάνε καθόλου καλά με την ιστορία, την κουλτούρα και τον πολιτισμό, με την ταυτότητα μιας χώρας, ενός λαού, ενός έθνους. Δεν τα πάνε καθόλου καλά με τα δημόσια αγαθά και με ό,τι ξεφεύγει από ωφελιμιστικούς υπολογισμούς και δεν πουλιέται. Γι' αυτό έδρασαν σαν αρουραίοι πραξικοπηματίες που είχαν συντονίσει τα ρολόγια τους, είχαν επιχειρησιακό σχέδιο για το κατέβασμα των διακοπτών, για να πέσει ξαφνικά το μαύρο. «Τρεις παρά κάτι το μεσημέρι το αναγγέλλουμε, δώδεκα το βράδυ το εφαρμόζουμε». Στη συνέχεια, σαν αποτυχημένοι πραξικοπηματίες ρίχνουν τις εφεδρικές δυνάμεις τους για να κόψουν το σήμα, φέρονται σαν πειρατές καταπατώντας νόμους, Σύνταγμα και διεθνείς συμβάσεις. Με κάθε τρόπο να σβήσει το σήμα.
Αποτυχημένοι πραξικοπηματίες! Κατάφεραν το αντίθετο. Το σήμα βρήκε τρόπους να κρατηθεί ζωντανό. Με κάθε τεχνολογικό μέσο που ήταν διαθέσιμο, και κυρίως με τη δύναμη της αλληλεγγύης. Η φωνή των αγωνιζόμενων δημοσιογράφων, η φωνή του ανθρώπινου τείχους, η φωνή του ευαίσθητου και ενεργοποιημένου κόσμου του πολιτισμού, η φωνή του απόδημου ελληνισμού, όλες μαζί έσβησαν τη φωνή της τρικομματικής και την έριξαν σε βαθιά κρίση. Έσβησαν τη φωνή των πληρωμένων καλαμαράδων και τηλεοπτικών δημοσιογραφικών αστέρων που είχαν προμηθευτεί τα non paper των Σαμαρά – Κεδίκογλου και ήταν έτοιμοι να κατασπαράξουν μια ακόμα συντεχνία δίνοντάς την βορά στον «κοινωνικό αυτοματισμό». Έσβησαν γιατί αναδύθηκε φως μέσα από τη λαϊκή ενεργοποίηση. Από την ανθρώπινη ασπίδα που σε όλη τη χώρα ταρακουνήθηκε από το κατέβασμα του διακόπτη. Όχι, δεν μπορούν να σβήσουν την Ιστορία. Ο λαός, η χώρα, ο πολιτισμός είναι πολύ πιο δυνατά από τα μνημόνια και τις τρόικες. Όσο μαύρο κι αν ρίξουν, δεν μπορούν να μαυρίσουν και να σκοτεινιάσουν τον ορίζοντα όταν εκφράζεται ο λαός, όταν τραγουδούν οι άνθρωποι, όταν θέλουν η Ιστορία τους και τα δημόσια αγαθά να μην λεηλατούνται για να πιαστούν τα νούμερα στα μνημονιακά πλάνα.

Περισσότερα...

2012 07 06 syrizaΗ αντιπολιτευτική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές, τα μνημονιακά κόμματα και τα νέα μέτρα, το ιδρυτικό συνέδριο, οι συνιστώσες και οι συμμαχίες -όλα περιέχονται στη συνέντευξη που μας παραχώρησε ο Ρούντι Ρινάλντι, μέλος της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ και υπεύθυνος της επιτροπής καταστατικού του υπό ίδρυση κόμματος.

Οι δανειστές αναγνωρίζουν τα λάθη τους, το ερώτημα είναι όμως αν έρχονται και νέα μέτρα...
Βεβαίως και έρχονται. Δεν γίνεται διαφορετικά. Τι πάει να πει «λάθος» όμως; Μας δουλεύουν, παίζονται μεγάλα παιχνίδια μεταξύ ΔΝΤ και Ευρωπαίων. Δεν υπάρχει, άλλωστε, πετυχημένο πρόγραμμα του ΔΝΤ, όλα απέτυχαν όπου εφαρμόστηκαν. Τα νέα μέτρα θα έλθουν, γιατί δεν υπάρχει καμία πρόοδος και πρέπει, την ίδια στιγμή, να πληρώνεις τόκους και χρέος.

Στη συνολική αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος, η Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ, τι αντιπροτείνει;
Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλά για γκρέμισμα αυτού του πολιτικού συστήματος και για πραγματική δημοκρατία. Αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να προχωρήσουν έτσι τα πράγματα, με τη Βουλή να μην λειτουργεί, τα κόμματα να είναι οικονομικά χρεωκοπημένα και σε σχέση διαπλοκής με τα ΜΜΕ. Πρέπει να γίνει μια σάρωση. Την ίδια στιγμή -και εδώ είναι η αντίφαση- ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε μια προσαρμογή μετά τις εκλογές θέλοντας να δείξει ότι προετοιμάζεται υπεύθυνα. Κινήθηκε στη λογική του ώριμου φρούτου: «Τι θα γίνει; Ο Σαμαράς θα αποτύχει και έτσι κι αλλιώς εμείς είμαστε η διάδοχη κατάσταση». Αυτή η συμπεριφορά κόστισε και ο κόσμος απογοητεύτηκε.

Κάποιοι έκαναν λόγο για «δεξιά στροφή»...
Δεν μιλώ εγώ με τέτοιους όρους. Έπεσε περισσότερο βάρος στις ΕΕΚΕ, τα Τμήματα, στην οργάνωση και συγχρόνως ο πολιτικός λόγος στρογγύλεψε λιγάκι. Έγιναν διερευνητικές κινήσεις με τα ταξίδια -που πρέπει να γίνονται-, αλλά όλα αυτά μέσα σε ένα χρόνο έμοιαζαν με προσαρμογή του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κόσμος είδε τον ΣΥΡΙΖΑ σαν κάτι από τα γνωστά, πράγμα που αποτυπώνεται και σε γκάλοπ. Υπάρχει μια επιφύλαξη. Δεν κάναμε δηλαδή πολλά πράγματα για να δημιουργηθεί λαϊκό ρεύμα. Και αυτά που είπε ο Αλ. Τσίπρας στην τελευταία Κ.Ε., να πάμε στην πηγή, στον λαό, να αντλήσουμε δύναμη, είναι μια διόρθωση. Ποιος κερδίζει από αυτήν την κατάσταση; Η Χρυσή Αυγή, που εμφανίζεται ως η μόνη αντισυστημική δύναμη.

Ωστόσο, οι πολιτικοί σας αντίπαλοι, αλλά και ο κόσμος απευθύνονται στον ΣΥΡΙΖΑ και ρωτούν αν εσείς έχετε ρεαλιστικό πρόγραμμα εξόδου από την κρίση...
Κατ' αρχάς, το πρώτο ρεαλιστικό βήμα εξόδου είναι να σταματήσουμε την καταστροφή. Όσο είναι αυτοί πάνω και εφαρμόζουν το Μνημόνιο είναι... "Η Καταστροφή". Δεν μπορεί να θέτουν αυτοί το ζήτημα αυτό και πρέπει να τους το πετάμε κατάμουτρα. Δεν δικαιούνται να λένε τέτοια πράγματα. Οι δυνάμεις της Αριστεράς δεν έχουν δοκιμαστεί στον κυβερνητικό ρόλο εδώ στην Ελλάδα, αλλά δεν πιστεύω ότι θα είναι χειρότερες από τις μνημονιακές υποτελείς κυβερνήσεις που ζήσαμε.

Περισσότερα...

2012 09 19 syriza

Παρακάτω δημοσιεύουμε δύο άρθρα, του Σπύρου Παναγιώτου και του Γιώργου Παπαϊωάννου, μελών της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ σχετικά με τα πολιτικά ζητήματα που απασχόλησαν την πρόσφατη συνεδρίαση της Κ.Ε. Τα άρθρα δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς στις 13/4/2013.

 

 

Κύπρος δεν είναι μόνο οι τράπεζες, του Σπύρου Παναγιώτου, Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

Ευρωπαϊκά σενάρια και εθνικές περιχαρακώσεις, του Γιώργου Παπαϊωάννου, Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

2013 03 29 tetradiaΤο άρθρο που αναδημοσιεύουμε σήμερα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Τετράδια πριν ένα περίπου χρόνο, την άνοιξη του 2012. Σε μια περίοδο που η Αριστερά στην πλειοψηφία της δεν ιεραρχούσε ως σημαντικά τα γεωπολιτικά ζητήματα και την ανάγκη προσανατολισμού σε σχέση με αυτά. Θεωρούμε ότι οι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν το τελικό συμπέρασμα του άρθρου αλλά και τα βασικά σημεία της ανάλυσης που προηγείται. Η προσπάθεια προσανατολισμού σε αυτά τα ζητήματα είναι σήμερα επιβεβλημένη καθώς, όπως σημειώνεται και στο άρθρο, "σήμερα το επίκεντρο από την οικονομία περνά στην πολιτική και διαμέσου αυτής στο γεωστρατηγικό". Αυτό είναι σήμερα φανερό και θα γίνεται περισσότερο φανερό αύριο στην Κύπρο, την Ελλάδα, την Ευρώπη.

*** 

Στο τρίχρονο 2008-2011 οι διεργασίες πύκνωσαν, καθολικεύτηκαν απόκτησαν οικουμενική τροχιά. Στη χώρα μας ο σχολιασμός και η μελέτη στάθηκαν πρωτίστως στα οικονομικά και δευτερευόντως στα πολιτικά ενώ αγνοήθηκαν πολλά και σημαντικά που χωρούν στην σφαίρα της γεωπολιτικής. Έτσι όμως η προσέγγιση του σύγχρονου νεοελληνικού προβλήματος εκτός από μονομερής γίνεται παραμορφωτική.
Οι τεκτονικές πλάκες μετακινούνται, το γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό ζήτημα παίρνει ολοένα και πιο δεσπόζουσα θέση στα πράγματα. Οι εξελίξεις στη χώρα συντελέστηκαν, όχι σε δοκιμαστικό σωλήνα, αλλά σ' αυτό το περιβάλλον.
Η αλλαγή δύο κυβερνήσεων μία της ΝΔ και μία του ΠΑΣΟΚ, η εξέγερση της νεολαίας τον Δεκέμβρη του 2008, η νέα καθεστωτική φάση που εγκαινίασε το Μνημόνιο, η επιβαλλόμενη φτωχοποίηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του πληθυσμού, η έλευση της τρόικας, η μετατροπή της χώρας σε μεταμοντέρνα αποικία της Ευρώπης, η εμφάνιση ενός γνήσιου λαϊκού μαζικού κινήματος που σε δύο φάσεις (στις πλατείες και στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου) αποδιοργάνωσε την κυβερνητική εξουσία, οδηγώντας στην κυβερνητική μεταβολή υπό τον τραπεζίτη Παπαδήμο εκλεκτό των Μέρκελ και Σαρκοζί. Όλα αυτά γίνονται σε ένα πλαίσιο που η διεθνική πλευρά βαραίνει και παίζει αποφασιστικό ρόλο.
Η κρίση χρονίζει, πολλαπλασιάζεται, εκδιπλώνεται σε άλλους τομείς. Πέρα από τις οικονομικές συνέπειες, αγκαλιάζει τους εξωοικονομικούς τομείς. Ιδωμένη από την παγκόσμια πλευρά μπορεί να περιγραφεί κυρίως μέσα από τις γεωστρατηγικές μετατοπίσεις. Κεντρικό στοιχείο αυτών των μετατοπίσεων είναι η κρίση που διαπερνά τον δυτικό πρωτίστως καπιταλισμό. Τα παγκόσμια κέντρα του καπιταλισμού μετατοπίζονται ολοένα και περισσότερο προς την Ανατολή. Η συσσώρευση, η επικαιρότητα, οι ανερχόμενες δυνάμεις, οι πολιτικές αναβαθμίσεις και η δυναμική παρουσιάζουν μια άνευ προηγουμένου ένταση στην Ανατολή (αλλά και στο Νότο του σύγχρονου κόσμου). Έτσι λοιπόν το κυρίαρχο πρόβλημα του παγκόσμιου συστήματος εστιάζεται στο πώς θα υπάρξει μια νέα συναρμογή των ανερχόμενων κέντρων της περιφέρειας. Πώς η αναδιάρθρωση του παγκόσμιου συστήματος θα συμπεριλάβει σε νέο ρόλο αναβαθμισμένο, την περιφέρεια με το λιγότερο δυνατό κόστος για τη Δύση. Η Δύση, με τη σειρά της, έχει επιπλέον εσωτερικά προβλήματα. Οι ΗΠΑ διατηρώντας πολιτική στρατιωτική και εν γένει παγκόσμια ισχύ (το οικονομικό της στοιχείο παραμένει ευάλωτο και για πολλούς αναλυτές σε μεγαλύτερη κρίση από ό,τι η Ευρώπη), επιδιώκουν την αναγκαστική αναδιάρθρωση των παγκόσμιων συσχετισμών σε βάρος της Ευρώπης.
Σήμερα το επίκεντρο από την οικονομία περνά στην πολιτική και διαμέσου αυτής στο γεωστρατηγικό. Όλες οι αντιθέσεις μοιάζουν να απολήγουν στο γεωπολιτικό επίπεδο και οι πολιτικές αντιπαραθέσεις να αντανακλούν ολοένα και πιο καθαρά αυτές τις ασίγαστες και οξυνόμενες αντιθέσεις. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, παροξύνονται όλων των ειδών οι αντιθέσεις. Π.χ. η αντίθεση Δύσης περιφέρειας, η αντίθεση στο εσωτερικό της Δύσης ενόσω αυτή παραμένει σε αλληλεγγύη μεταξύ της απέναντι στην περιφέρεια, αντιθέσεις μεταξύ των κρατών, αντιθέσεις μεταξύ των κρατών και των αγορών, αντιθέσεις ανάμεσα στις τράπεζες και στα πιο επιθετικά πειρατικά χρηματιστικά ιδρύματα, αντιθέσεις ανάμεσα στο βιομηχανικό κεφάλαιο και τις αγορές, αντιθέσεις ανάμεσα στο Βορρά και το Νότο μέσα στην Ευρώπη και κάθε είδους άλλες αντιθέσεις. Αυτές ωστόσο, αποκτούν το νόημα μέσα στο γενικό πλαίσιο υποχώρησης της Δύσης και ανάδειξης νέων περιφερειακών δυνάμεων και της νέας συναρμογής τους στο διεθνές σύστημα.

Περισσότερα...

2013 03 26 gakis kiprosΠαρακάτω δημοσιεύουμε κείμενο που μας έστειλε σύντροφος

Μια παροιμία λέει: «ντροπή με τον έναν, ντροπή με τον άλλον, στο τέλος δεν κατάλαβα με ποιον έκανα το παιδί», στο τέλος κατάλαβε πως έγινε δημόσιας χρήσης. Κάτι τέτοιο αντιστοιχεί και για την τρικομματική κυβέρνηση και τα δημοσιογραφικά της τσιράκια. Αυτοί, βέβαια, χωρίς ντροπή ανοίξαν τον οίκο της ανοχής τους.
Η κυβέρνηση ενοχλήθηκε σφόδρα για το όχι της κυπριακής βουλής. Αυτό το όχι της χάλασε τη μόστρα της. Οι νενέκοι αφού κατάπιαν και εξαφανίστηκαν από τα ΜΜΕ μετά το όχι των Κυπρίων, βγήκαν μόλις εμφανίστηκε το ναι να πανηγυρίσουν, δεν μπορούσαν να κρύψουν τη χαρά τους για την επιβεβαίωσή τους (εδώ κολλάει κι άλλη παροιμία). Άνοιξαν τα πανιά τους και ρίχτηκαν λυσσασμένοι πάνω στο ΣΥΡΙΖΑ που τολμάει ακόμη να μιλάει για όχι μετά το γονάτισμα του Αναστασιάδη. Και οι ιαχές τους δεν λένε να πάρουν τέλος. Να που θέλετε να μας οδηγήσετε τραυλίζουν. Ξεχνάνε τον καβαφικό στίχο: Έρχεται κάποια στιγμή που πρέπει να πεις το μεγάλο όχι ή το μεγάλο ναι. Απέναντι στους ισχυρούς λένε δεν πρέπει να λες όχι σε ότι σε διατάζουν. Ο υποταγμένος πάντα περιστρέφεται σα νάρκισσος γύρω από τη θεότητα της υποταγής.
Η ιστορία είναι γεμάτη από όχι των από κάτω προς τους από πάνω. Ακόμα και όταν υπάρχουν συμβιβασμοί οι άνθρωποι δεν τους θεωρούν ευχή αλλά κατάρα, βράζουν μέσα τους, και καταπίνουν την πίκρα τους.
Οι νενέδες προβάλλοντας την υποταγμένη φύση τους όχι μόνο δεν πικραίνονται αλλά τη θεωρούν σαν δώρο και αναλαμβάνουν το διεκπεραιωτικό τους ρόλο σαν πιστά σκυλάκια των δυναστών του λαού. Για την υποταγμένη φύση τους, το Πολυτεχνείο δεν έπρεπε να γίνει γιατί η δικτατορία είχε τανκς.
Η επανάσταση το 1821 δεν έπρεπε να γίνει γιατί η τότε τρόικα ήταν πιο άγρια από την σημερινή, ούτε έπρεπε να αντισταθούμε στα χιτλερικά στρατεύματα.
Μην εξεγείρεσαι, μην αντιμιλάς στον εργοδότη σου, μην κάνεις απεργία, μην κατεβαίνεις στις διαδηλώσεις. Ηθικό δίδαγμα: Να είσαι οσφυοκάμτης, να δέχεσαι τους εξευτελισμούς κουνώντας την ουρά σου. Οι νενέδες μεταμορφωμένοι σε τσολάκογλου.
Τουλάχιστον οι Κύπριοι παρά τη μετάβασή τους από το όχι στο ναι δεν επαίρονται για την καταστροφή τους, μιλάνε σε όλους τους τόνους για την συμφορά που τους βρήκε, μας πότισαν όξος και χολή είπε ένας Κύπριος υπουργός.
Τα όχι που ειπώθηκαν στην ιστορία είναι τα όχι των λαών. Ο λαός μας όπως και οι άλλοι λαοί του νότου και είπαν και εξακολουθούν να λένε όχι. Ο εκλεκτός της Μέρκελ Μόντι, καταποντίστηκε εκλογικά παίρνοντας μόνο το 10% στην Ιταλία. Οι Πορτογάλοι με 1,5 εκατομμύριο στους δρόμους είπαν το δικό τους όχι. Αυτά τα όχι για τους δικούς μας δημοσιογραφίσκους δεν υπάρχουν, δεν υπάρχουν οι άνεργοι, δεν υπάρχουν οι δανειολήπτες που θα κατασχεθούν τα σπίτια τους, δεν υπάρχουν οι άνθρωποι που κοιμούνται στα πεζοδρόμια, δεν υπάρχουν οι ασθενείς που στερούνται φαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης στα υπό κατάρρευση νοσοκομεία.
Σ' αυτά τα εκατομμύρια ανθρώπων που βασανίζονται δεν κυκλοφορεί στο αίμα τους κανένα ναι στις εντολές των τροϊκανών και στα ντόπια σκυλάκια τους.
Όλη η κοινωνία αναζητά διέξοδο που συνοψίζεται σε μυριόστομο όχι.
Παντού φυτρώνουν κινήσεις αλληλεγγύης σε απάντηση της κοινωνικής καταστροφής που επιβάλλεται με τα συνεχή αντιλαϊκά μέτρα. Κανένας εχθρός δεν μπορεί να αποκτήσει συναίνεση από τον χειμαζόμενο λαό. Είναι ο φόβος που έχουν για το λαό για αυτό κάνουν περιφραγμένες παρελάσεις. Είναι νίκη του λαού που το ΠΑΣΟΚ από το 48% το γκρέμισε ο λαός στο 7%.
Στο κοινωνικό σώμα συγκεντρώνονται εύφλεκτα εκρηκτικά υλικά για αυτό οι νενέδες ας είναι σίγουροι.
Το σύστημα είναι περικυκλωμένο από τους λαούς τα ρυάκια των οργισμένων λαών ενωμένα συγκροτούν ορμητικό ποτάμι.
Σ.

alt Μετά την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη και στο δρόμο για το ιδρυτικό Συνέδριο

Οι εργασίες έληξαν, οι προβληματισμοί συνεχίζονται. Αναμφισβήτητα ήταν ένα μεγάλο γεγονός στις διεργασίες, τις εξελίξεις και τη ζωή της Αριστεράς στη χώρα μας. Η κλίμακα του ΣΥΡΙΖΑ έχει τροποποιηθεί όπως και ο ρόλος του στις πολιτικές εξελίξεις και στα τεκταινόμενα στην Αριστερά, που έχει γίνει κομβικός-κεντρικός. Επομένως, η όποια προβληματική-κριτική, ο όποιος απολογισμός πρέπει να λάβει υπ' όψιν τη σημερινή διάσταση του εγχειρήματος, που δεν επιδέχεται συγκρίσεις με προηγούμενες συνδιασκέψεις, για πολλούς λόγους.
Στις διαδικασίες για την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη πήραν μέρος δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι (30-35.000) εκλέχτηκαν 3.200 αντιπρόσωποι, τις εργασίες παρακολούθησαν γύρω στις 6.000 άνθρωποι και στις ψηφοφορίες πήραν μέρος περίπου 3.000 αντιπρόσωποι. Όλα αυτά δείχνουν τη νέα κλίμακα και την αλλαγή από τον ΣYΡΙΖΑ του χτες. Τώρα που ο κύκλος αυτός ολοκληρώθηκε, μέχρι να ανοίξει ο επόμενος που θα αφορά το ιδρυτικό συνέδριο του νέου φορέα, επιτρέπεται και είναι αναγκαίος ένας ουσιαστικός απολογισμός.

Η ευκαιρία για ένα κόμμα-κίνημα ή πώς ο μεγάλος ΣΥΡΙΖΑ ατύχησε
Η συνάντηση του ΣΥΡΙΖΑ με ένα αυθεντικό ριζοσπαστικό ρεύμα που δυνάμωσε μέσα στους αγώνες ενάντια στο Μνημόνιο και την τρόικα -δηλαδή ενάντια στο ειδικό καθεστώς επιτροπείας και το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που το πλάσαρε και το στήριξε εσωτερικά- τροποποίησε άρδην τον πολιτικό χάρτη και έφερε την Αριστερά στον προθάλαμο της διακυβέρνησης, την κατέστησε αξιωματική αντιπολίτευση και γκρέμισε το δικομματισμό των Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ. Αυτή η συνάντηση έγινε μέσα στους αγώνες αλλά και σαν δυναμική τάση από τις εκλογές της 6ης Μαΐου.
Από τότε μπορούσαν να μπουν οι βάσεις για ένα νέο κόμμα-κίνημα, για δραστικό άνοιγμα που θα γίνονταν στη βάση της έκκλησης να δημιουργηθεί στη χώρα ένα κυρίαρχο πολιτικό ρεύμα που θα στηριζόταν σε διαδικασίες βάσης και στην αυτοοργάνωση για να έρθει μια μεγάλη πολιτική αλλαγή. Αυτό δεν συνειδητοποιήθηκε ούτε στο μεσοδιάστημα των δύο εκλογικών αναμετρήσεων (ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάστηκε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο στις δύο εκλογικές διαδικασίες), αλλά ούτε και αμέσως μετά το αποτέλεσμα του Ιουνίου. Δεν τέθηκε με έμφαση το ζήτημα, παρόλο που άρχισαν ορισμένες συζητήσεις για το νέο φορέα. Το βάρος δόθηκε στην προετοιμασία γύρω από το πρόγραμμα, τα τμήματα, τα υπουργεία, τις προτάσεις κ.λπ. Όλα τα άλλα παραπέμφθηκαν για το Σεπτέμβρη και βλέπουμε...

Περισσότερα...

alt Με αφορμή την εμφάνιση της Aριστερής Πλατφόρμας

Στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ έκανε με ηχηρό τρόπο την εμφάνισή της η Αριστερή Πλατφόρμα, παρουσιαζόμενη σαν προσπάθεια κατοχύρωσης της δημοκρατίας στο εσωτερικό του «νέου κόμματος» και τοποθέτησης ορισμένων οχυρωματικών κτισμάτων σε μια πιθανή ή και ήδη συντελεσμένη δεξιόστροφη πορεία του οργανισμού.
Αυτά που παρουσίασε στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη ήταν δύο τροπολογίες (μία για ευρώ και χρέος και μία για τη συμπαράταξη της Αριστεράς όπως την εννοεί), μία ξεχωριστή λίστα με τίτλο Αριστερή Πλατφόρμα που υποστηρίχτηκε ως ένδειξη δημοκρατίας στο κόμμα και υπεράσπισης της Αριστεράς από μια σύνθλιψή της που προωθείται από ένα μπλοκ δυνάμεων, μάλλον αστικής παλινόρθωσης. Ακόμα, έγινε φανερό πως αυτή η εξέλιξη είχε σχεδιαστεί από καιρό, είχαν υπάρξει συνεργασίες και συμφωνίες (πάντα στις κορυφές) ενώ στις συνελεύσεις δεν είχε τεθεί καν τέτοιο θέμα.
Το γεγονός ότι η παρέμβαση Λαφαζάνη από το βήμα της Συνδιάσκεψης δεν έτυχε της ευνοϊκής αποδοχής από το σώμα, καταγράφεται και αποτελεί μήνυμα για την πρωτοβουλία του, η οποία δημιουργεί, τουλάχιστον, σκεπτικισμό και αντανακλαστικούς φόβους. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εκτιμήσεις πολλών στελεχών της Αριστερής Πλατφόρμας για την έκβαση της Συνδιάσκεψης είναι διθυραμβικές, στηριγμένες κυρίως στην καταγραφή τους και όχι στην συνολική προοπτική του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο μεν Π. Λαφαζάνης δείχνει να ηγείται ενός μπλοκ στο υπό συγκρότηση κόμμα, ενώ καλλιεργείται σε πολλούς η αίσθηση ότι συγκροτείται αριστερή αντιπολίτευση, η οποία μάλιστα επιχειρείται να αντιστοιχηθεί με διαδικασίες της εποχής του κόμματος των Μπολσεβίκων.

Περισσότερα...

2011_11_01_protektorato_1Συνέντευξη του Γιώργου Παπαϊωάννου, συντονιστή της Γραμματείας της ΚΟΕ στον Γιώργο Κατερίνη - 19/11/2012

Τη Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου, στις 19:00, στην Τεχνόπολη, η ΚΟΕ πραγματοποιεί μια σημαντική εκδήλωση με θέμα: «Πώς μπορούμε να φτάσουμε σε ένα ξέφωτο μετά την τρόικα», με κεντρικούς ομιλητές τους Νάντια Βαλαβάνη, Λαοκράτη Βάσση, Γιάννη Δραγασάκη και Ρούντι Ρινάλντι. Σε μια περίοδο που κορυφώνεται η συζήτηση – αναζήτηση διεξόδου για το λαό και τη χώρα, είναι προφανές ότι η εκδήλωση αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο Γιώργος Παπαϊωάννου, συντονιστής της Γραμματείας της ΚΟΕ, μίλησε στο Δρόμο για το περιεχόμενο και τους στόχους της εκδήλωσης.

Καταρχάς γιατί επιλέξατε μια εκδήλωση με αυτό το θέμα-ερώτημα;
Κυρίως γιατί είναι ένα πραγματικό ερώτημα και απασχολεί πολύ κόσμο. Υπάρχουν μερικά εκατομμύρια ανθρώπων στην Ελλάδα που αγωνιούν και σκέφτονται για το αν είναι εφικτό και πώς μπορούμε να βάλουμε τέλος στην εποχή της τρόικας και των Μνημονίων, μπαίνοντας σε μια καινούρια. Αλλά και πώς θα είναι αυτή η νέα κατάσταση. Η αριστερά είχε μάθει, σε μεγάλο βαθμό, να απασχολείται με ερωτήματα που αφορούσαν μόνο τον εαυτό της. Σκεφτείτε πόσα ερωτήματα και διλήμματα έχουν τεθεί κατά καιρούς που αφορούν στενά συγκεκριμένους χώρους. Αυτό αλλάζει. Θα πρέπει να αναμετρηθούμε με τα πραγματικά προβλήματα και με τις μαζικές αναζητήσεις.

Τι θέλετε να βγει από αυτή την εκδήλωση;
Το ερώτημα της εκδήλωσης δε νομίζουμε ότι απαντιέται εύκολα. Λιγοστεύουν οι... σίγουροι, όσοι νομίζουν ότι με κάποιες συνταγές που έχουν στο τσεπάκι και που πρέπει οι άλλοι να αντιγράψουν, θα προκύψουν λύσεις. Θέλουμε να βοηθηθεί ο προβληματισμός. Να προσεγγιστούν έστω ορισμένα ζητήματα και προϋποθέσεις σχετικά με τη μετάβαση της χώρας σε μια νέα κατάσταση. Θέλουμε να ακουστούν πολλές και διαφορετικές απόψεις, που, όμως, να τείνουν να προσεγγίσουν το θέμα. Όχι μόνο απόψεις σύμφωνες με αυτές των διοργανωτών. Θέλουμε πραγματικά όσοι έρθουν να παρακολουθήσουν αυτή την εκδήλωση, να φύγουν πιο προβληματισμένοι και πιο πλούσιοι για το αν και πώς μπορεί να αλλάξει αυτή η χώρα. Αυτός είναι ο σκοπός μας.

Αλήθεια, γιατί «ξέφωτο» μετά την τρόικα;
Τη φράση αυτή τη χρησιμοποίησε πρώτος ένας από τους ομιλητές, ο Λαοκράτης Βάσσης. Σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του μίλησε για ένα «μετατροϊκανό ξέφωτο». Μας άρεσε αυτή η έκφραση, τη βρήκαμε κοντά στην έννοια της μεταπολίτευσης του λαού που εμείς έχουμε χρησιμοποιήσει. Περιγράφει μια μετάβαση και δίνει και ένα βασικό χαρακτηριστικό της: μετά την τρόικα. Θα μπορούσε κανείς να θέσει και μια ένσταση: Το ξέφωτο μοιάζει με μια κατάσταση όπου πλέον έχεις ξεμπερδέψει με τα προβλήματα και έχεις βγει οριστικά στο φως, μοιάζει λίγο παραδεισένιο... Όχι, αυτό δεν είναι αλήθεια. Σε ένα μετατροϊκανό τοπίο, η πραγματικότητα θα συνεχίσει να είναι ρευστή, δύσκολη και γεμάτη αντιθέσεις, νέα εμπόδια και δύσκολες ασκήσεις. Όμως θα έχει γίνει ένα μεγάλο βήμα, θα έχει βγει η χώρα από το μνημονιακό βάλτο στον οποίο θέλουν να τη βουλιάξουν. Από αυτή την άποψη έχει μεγάλη σημασία πώς θα βγούμε σε ένα τέτοιο ξέφωτο. Ποιος θα είναι ο ρόλος του λαϊκού παράγοντα σε μια τέτοια κατάσταση και τι θα κάνουν οι σημερινοί κυρίαρχοι; Τα υπόλοιπα στην εκδήλωση...

 

 

Σημαντικές παρεμβάσεις
Στην εκδήλωση, μεταξύ άλλων, παρεμβαίνουν οι: Δημήτρης Αρβανίτης (γραφίστας), Κώστας Αρβανίτης (δημοσιογράφος ΝΕΤ), Χρήστος Καπάταης, (περιφ. σύμβουλος Αττικής), Νίνα Κασιμάτη (Νέος Αγωνιστής), Βασίλης Ξυδιάς (εκπαιδευτικός - θεολόγος, Πρωτοβουλία για ριζική συνταγματική αλλαγή), Δημήτρης Σεβαστάκης (ζωγράφος, καθ. ΕΜΠ), Χρυσούλα Ψιμούλη (Kίνηση Αλληλεγγύης Κατοίκων & Εργαζομένων Δήμου Φυλής).

 

 

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς στις 17/11/2012

 

 

alt Ώρα μεγάλων πολιτικών πρωτοβουλιών

Από όλους τονίζεται ότι η εβδομάδα που ακολουθεί θα είναι κρίσιμη. Οι ημερομηνίες πιέζουν και φτάνει η ώρα της αληθείας: τι θα πράξει ο καθένας απέναντι στα περίφημα μέτρα -το Μνημόνιο 3- που πρέπει να ψηφιστεί στις 7/11 με διαδικασίες εξπρές, τη στιγμή που ακόμα κανείς δεν γνωρίζει επ' ακριβώς τι περιλαμβάνει. Το περίφημο έργο «έρχονται τα μέτρα, σε λίγο έρχονται, άντε μια βδομάδα ακόμα, η διαπραγμάτευση δεν έχει ολοκληρωθεί, περιμένουμε τη έκθεση της τρόικας κ.λπ.», με το οποίο μας βομβάρδισαν για μήνες, μας συντρόφευσε μέχρι του ορίου της διεξαγωγής των αμερικανικών εκλογών και της πιθανής(;) άρσης των αντιθέσεων μεταξύ ΔΝΤ και Ε.Ε.
Το παράδοξο είναι πως όσο πλησιάζει η ώρα «x», η εσωτερική τρόικα τρεκλίζει, η ΔΗΜΑΡ παίρνει κάποιες αποστάσεις, το ΠΑΣΟΚ δοκιμάζει διαδικασίες αυτοδιάλυσης, και μόνο ο Σαμαράς, λαβωμένος κι αυτός με τις τελευταίες ψηφοφορίες στη Βουλή, στις οποίες δεν συγκέντρωσε ούτε 150 ψήφους (οι αποκρατικοποιήσεις πέρασαν με 148) παίζει τα ρέστα του και θεωρεί ότι με λίγη τύχη και σπρώξιμο (και πολλή καταστολή που πλησιάζει τα όρια της εκτροπής) να τα καταφέρει.
Κοντολογίς, η τρόικα εσωτερικού παραπαίει και παρουσιάζει εικόνα κατάρρευσης και εσωτερικής κρίσης, λίγο πριν έρθουν στη Βουλή για επικύρωση το Μνημόνιο 3 και ο Προϋπολογισμός. Όλα με συνοπτικές διαδικασίες μέσα στην επόμενη βδομάδα. Μια βδομάδα κρίσιμη, δύσκολη, με πιθανές εκπλήξεις και αποφάσεις που θα επηρεάσουν την πορεία του τόπου για πολύ καιρό.

Περισσότερα...

Περισσότερα Άρθρα...

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL

<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 Επόμενο > Τέλος >>

αναζήτηση

Πανελλαδικό Σώμα 2017

Πανελλαδικό Σώμα 2017

εφημερίδα

Βρείτε μας στα Social Media

  • Facebook Page: 23080895907
  • Twitter: KOEgr
  • YouTube: koe2003

εκδόσεις